Co widać

Maciej Stroiński

Nie dosiedziałem do drugiego aktu, w którym pewnie się okazuje, że to dobry spektakl. W pierwszym się to nie okazuje, bo w pierwszym Bagatela, największa z szopek krakowskich, gra, że gra zły teatr. Czujecie? Ten lewel wzmocnienia? Jakby zespół Dying Fetus uznał, że dzisiejszy koncert odbędzie się GŁOŚNO. W Bagateli tym razem CELOWO źle grają, a skoro tak, mogą iść na całość, dać totalną Bagatelę.

Czego nie widać — tekst Michael Frayn, reżyseria Maciej Wojtyszko, Teatr Bagatela im. Boya-Żeleńskiego w Krakowie